Halil Nadas yazd\u0131:<\/p>\n\n\n\n
Bir y\u0131l daha bitiyor.<\/em> Murathan Mungan\u2019\u0131n ayn\u0131 adl\u0131 o sade ama insan\u0131n i\u00e7ine i\u015fleyen dizeleri, her aral\u0131k ay\u0131nda oldu\u011fu gibi bu y\u0131l da kula\u011f\u0131mda \u00e7\u0131nl\u0131yor. Zaman, \u201cbu kadar duru, bu kadar yal\u0131n\u201d ak\u0131p giderken T\u00fcrkiye\u2019de hayat, yal\u0131n olmaktan \u00e7ok uzak bir a\u011f\u0131rl\u0131kla ilerliyor. Sabah\u0131n erken saatlerinde dolan toplu ta\u015f\u0131ma ara\u00e7lar\u0131, ak\u015fam saatlerinde a\u00e7\u0131lan televizyonlar, bitmeyen zam haberleri, her ay biraz daha k\u00fc\u00e7\u00fclen maa\u015flar\u2026 Y\u0131l\u0131n sonu, bu \u00fclkede sadece takvimin de\u011fil, umudun, sabr\u0131n da yaprak d\u00f6kt\u00fc\u011f\u00fc bir d\u00f6nemdir.<\/p>\n\n\n\n Y\u0131l sonlar\u0131 insan\u0131 kendisiyle y\u00fczle\u015ftirir; T\u00fcrkiye\u2019de ise insan\u0131 ayn\u0131 zamanda memleketle y\u00fczle\u015ftirir. Perdeleri \u00e7ekip \u0131\u015f\u0131klar\u0131 k\u0131st\u0131\u011f\u0131m\u0131zda yaln\u0131zca ki\u015fisel muhasebemizi yapmay\u0131z; ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m\u0131z \u00fclkenin bilan\u00e7osu da \u00f6n\u00fcm\u00fcze d\u00fc\u015fer. Bu y\u0131l kimleri kaybettik? Hangi de\u011ferleri sessizce geride b\u0131rakt\u0131k? Hangi s\u00f6zler tutulmad\u0131, hangi umutlar ertelendi? Bu sorular bireysel olmaktan \u00e7\u0131k\u0131p toplumsal bir yank\u0131ya d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcr.<\/p>\n\n\n\n Murathan Mungan\u2019\u0131n \u015fiiri, tam da bu noktada modern hayat\u0131n ve b\u00fcy\u00fck \u015fehirlerin yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlatan g\u00fc\u00e7l\u00fc bir imgede d\u00fc\u011f\u00fcmlenir: \u201cAran\u0131p duruyorum adresini yitirdi\u011fim insanlar\u0131 \/ Vitrin camlar\u0131na yans\u0131yan y\u00fczlerde.\u201d<\/strong> Bug\u00fcn bu dizeleri yaln\u0131z bireysel ili\u015fkiler \u00fczerinden okumak eksik kal\u0131r. T\u00fcrkiye\u2019de adresini yitirdi\u011fimiz \u015fey sadece insanlar de\u011fil; ortak haf\u0131za, kamusal vicdan ve birlikte ya\u015fama k\u00fclt\u00fcr\u00fcd\u00fcr. Kentsel d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmle da\u011f\u0131lan mahalleler gibi, siyasal iklimle da\u011f\u0131lan toplumsal ba\u011flar vard\u0131r art\u0131k. Herkes bir vitrin cam\u0131na bakar gibi bak\u0131yor birbirine: temas var, temas yok.<\/p>\n\n\n\n Y\u0131l boyunca siyasetin dili sertle\u015fti, g\u00fcndelik hayat daha da zorla\u015ft\u0131. Enflasyon, istatistik tablolar\u0131ndan \u00e7\u0131k\u0131p mutfaklara yerle\u015fti. Gen\u00e7ler i\u00e7in gelecek, plan yap\u0131labilir bir zaman olmaktan \u00e7ok, belirsiz bir ihtimale d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc. Emekliler, \u201cbir \u00f6m\u00fcr \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k\u201d c\u00fcmlesini art\u0131k bir sitem de\u011fil, bir hayatta kalma gerek\u00e7esi olarak kuruyor. Bas\u0131n \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc, ifade hakk\u0131 ve hukuk devleti kavramlar\u0131 ise her y\u0131l sonu de\u011ferlendirmesinde ayn\u0131 c\u00fcmlelerle an\u0131l\u0131r oldu:<\/p>\n\n\n\n Hepimiz iyi biliyoruzki; bu \u00fclkenin meselesi sadece bug\u00fcn\u00fcn s\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131 de\u011fildir. As\u0131l mesele, bu s\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131n ola\u011fanla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131d\u0131r. Y\u0131l biterken geriye d\u00f6n\u00fcp bakt\u0131\u011f\u0131m\u0131zda, \u201cal\u0131\u015ft\u0131k\u201d dedi\u011fimiz her \u015fey asl\u0131nda kaybetti\u011fimiz bir e\u015fi\u011fe i\u015faret eder. Al\u0131\u015f\u0131lan yoksulluk, kan\u0131ksanan adaletsizlik, normalle\u015ftirilen e\u015fitsizlik \u2026 \u0130\u015fte bu y\u00fczden y\u0131l sonlar\u0131, sadece duygusal de\u011fil, politik bir muhasebe zaman\u0131d\u0131r.<\/p>\n\n\n\n Mungan\u2019\u0131n \u015fiirinde bir ba\u015fka dize, bu karanl\u0131k tabloya kar\u015f\u0131 sade ama \u0131srarl\u0131 bir \u00f6neri sunar: \u201cOvmal\u0131 umutlar\u0131.\u201d<\/strong> Umut, kendili\u011finden var olmaz; emek ister, dikkat ister, cesaret ister. T\u00fcrkiye\u2019de umut, b\u00fcy\u00fck nutuklardan de\u011fil, k\u00fc\u00e7\u00fck ama anlaml\u0131 itirazlardan beslenir. Sand\u0131\u011fa sahip \u00e7\u0131kmaktan, sendikal haklara sar\u0131lmaktan, laikli\u011fe, bilime ve akla tutunmaktan g\u00fc\u00e7 al\u0131r. Umut bazen bir \u00f6\u011fretmenin s\u0131n\u0131fta y\u0131lmadan anlatt\u0131\u011f\u0131 derstir, bazen bir gazetecinin her\u015feye ra\u011fmen yazd\u0131\u011f\u0131 haberdir.<\/p>\n\n\n\n Bu \u00fclkede umut, ayn\u0131 zamanda dayan\u0131\u015fmad\u0131r. Kom\u015fusunun tenceresini g\u00f6zeten insanlarda, zor g\u00fcn\u00fcnde esnaf\u0131n\u0131 yaln\u0131z b\u0131rakmayan mahallede, depremde, yang\u0131nda, felakette ilk ko\u015fan s\u0131radan yurtta\u015flarda hayat bulur. Siyasetin sert dili, toplumu kutuplara ay\u0131rmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131rken, hayat \u00e7o\u011fu zaman bu ayr\u0131\u015fmay\u0131 reddeder. \u201cDuru, yal\u0131n, iyi insanlar\u201d \u00f6zlemi, tam da burada anlam kazan\u0131r.<\/p>\n\n\n\n Yeni y\u0131l yakla\u015f\u0131rken s\u0131k\u00e7a s\u00f6ylenen bir c\u00fcmle vard\u0131r: \u201cYeni y\u0131ldan umutluyuz.\u201d Oysa umut, takvim de\u011fi\u015fince gelmez. Yeni y\u0131l, ge\u00e7mi\u015fin y\u00fck\u00fcn\u00fc s\u0131rtlanmak i\u00e7in de\u011fil, o y\u00fckten ders \u00e7\u0131karmak i\u00e7in bir e\u015fiktir. Demokrasi, hukuk ve \u00f6zg\u00fcrl\u00fckler ertelenebilecek l\u00fcksler de\u011fildir; her g\u00fcn yeniden savunulmas\u0131 gereken temel ihtiya\u00e7lard\u0131r. Cumhuriyet de tam olarak buradan beslenir: Ak\u0131ldan, bilimden ve yurtta\u015fl\u0131k bilincinden.<\/p>\n\n\n\n Bu y\u0131l\u0131n bize belki de en net \u00f6\u011fretti\u011fi \u015fey \u015fudur: Sessizlik \u00e7\u00f6z\u00fcm de\u011fildir. Suskunluk, sorunlar\u0131 ortadan kald\u0131rmaz; sadece derinle\u015ftirir. Vitrin camlar\u0131na bak\u0131p kaybolan adresleri aramak yetmez; o adresleri yeniden in\u015fa etmek gerekir. Mahallede, okulda, \u00fcniversitede,i\u015fyerinde, mecliste, sokakta\u2026 Nerede kamusal alan varsa, orada s\u00f6z\u00fcm\u00fcz olmal\u0131d\u0131r.<\/p>\n\n\n\n Yeni y\u0131la girerken mucizeler beklemek yerine, sorumluluklar\u0131m\u0131z\u0131 hat\u0131rlamak daha ger\u00e7ek\u00e7idir. Daha adil bir \u00fclke, daha \u00f6zg\u00fcr bir toplum, daha onurlu bir ya\u015fam; bunlar soyut idealler de\u011fil, somut taleplerdir. K\u00fc\u00e7\u00fck iyiliklerle, kararl\u0131 itirazlarla ve bitmeyen bir hat\u0131rlama \u00e7abas\u0131yla m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr.<\/p>\n\n\n\n Takvimler de\u011fi\u015fiyor. As\u0131l soru \u015fu: Biz neyi de\u011fi\u015ftirmeye cesaret edece\u011fiz? Kaybolmu\u015f adresleri bulmay\u0131 m\u0131, yoksa kaybolu\u015fa al\u0131\u015fmay\u0131 m\u0131 se\u00e7ece\u011fiz?<\/p>\n\n\n\n Ve y\u0131l\u0131n son s\u00f6z\u00fc: Bu \u00fclke, susarak de\u011fil konu\u015farak; korkuyla de\u011fil haklarla; yaln\u0131zca bug\u00fcn i\u00e7in de\u011fil, herkes i\u00e7in e\u015fit, \u00f6zg\u00fcr ve onurlu bir yar\u0131n\u0131 hak ediyor.<\/p>\n\n\n\n Hayat varsa; umut vard\u0131r.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Halil Nadas yazd\u0131: Bir y\u0131l daha bitiyor. Murathan Mungan\u2019\u0131n ayn\u0131 adl\u0131 o sade ama insan\u0131n i\u00e7ine i\u015fleyen dizeleri, her aral\u0131k ay\u0131nda oldu\u011fu gibi bu y\u0131l da kula\u011f\u0131mda \u00e7\u0131nl\u0131yor. Zaman, \u201cbu kadar duru, bu kadar yal\u0131n\u201d ak\u0131p giderken T\u00fcrkiye\u2019de hayat, yal\u0131n olmaktan \u00e7ok uzak bir a\u011f\u0131rl\u0131kla ilerliyor. Sabah\u0131n erken saatlerinde dolan toplu ta\u015f\u0131ma ara\u00e7lar\u0131, ak\u015fam saatlerinde […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":2580,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,21,19],"tags":[30],"class_list":["post-2579","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-genel","category-gundem","category-siyaset","tag-halil-nadas"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.urlahaber.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2579","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.urlahaber.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.urlahaber.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.urlahaber.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.urlahaber.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2579"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.urlahaber.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2579\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2581,"href":"https:\/\/www.urlahaber.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2579\/revisions\/2581"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.urlahaber.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2580"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.urlahaber.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2579"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.urlahaber.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2579"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.urlahaber.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2579"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}